Wyzwalacze i warunki

Wyzwalacz to zdarzenie, które uruchamia automatyzację. Warunki natomiast decydują, czy scenariusz ma się faktycznie wykonać dla danego kontaktu. Razem sprawiają, że właściwe działania trafiają do właściwych osób w odpowiednim momencie.

Najczęstsze wyzwalacze

• Wypełnienie formularza lub ankiety — klasyczny start ścieżki leada.
• Dodanie lub usunięcie tagu — reakcja na zmianę statusu kontaktu.
• Zmiana etapu szansy — np. wejście sprawy na etap „Oferta”.
• Nowa wiadomość od kontaktu — reakcja na odpowiedź klienta.
• Rezerwacja terminu w kalendarzu — potwierdzenia i przypomnienia.
• Data lub godzina — scenariusze uruchamiane czasowo.

Warunki i rozgałęzienia

Warunek to reguła typu „jeśli… to…”. Dzięki niemu ten sam scenariusz może zachować się różnie w zależności od kontaktu. Przykład: jeśli kontakt ma tag klient, pomiń e-mail sprzedażowy; jeśli nie — wyślij ofertę. Rozgałęzienia (ścieżki tak/nie) pozwalają budować scenariusze dopasowane do sytuacji, zamiast traktować wszystkich jednakowo.

Filtry na wejściu

Oprócz warunków wewnątrz scenariusza możesz ograniczyć, kto w ogóle do niego wchodzi. To „filtr na wejściu” — na przykład tylko kontakty z określonym źródłem albo z danego miasta. Dobrze ustawiony filtr chroni przed wysyłaniem komunikatów do niewłaściwych osób.

Unikaj pętli i dublowania

Przy projektowaniu uważaj, aby scenariusze nie uruchamiały się nawzajem w nieskończoność (np. automatyzacja dodaje tag, który uruchamia tę samą automatyzację). Sprawdź też, czy kontakt nie trafi do dwóch scenariuszy robiących to samo — inaczej dostanie zdublowane wiadomości.

Testuj przed startem

Przed uruchomieniem przetestuj scenariusz na własnym kontakcie testowym. Przejdź całą ścieżkę i sprawdź, czy warunki działają zgodnie z zamysłem. Kilka minut testu oszczędza wstydu przy realnych klientach.

Co dalej

Najczęstsza akcja w automatyzacjach to wiadomość — przejdź do artykułu „E-mail marketingowy”.